W dniach 5–8 br. marca w Zakopanem, w Domu Rekolekcyjnym „Księżówka”, odbyły się rekolekcje wielkopostne dla członków Związku Polskich Kawalerów Maltańskich. Czas skupienia i modlitwy poprowadzili Ojciec Marek Pieńkowski OP oraz Ksiądz Prałat Andrzej Kopicz. Konferencje rekolekcyjne wygłosił Ksiądz dr Jakub Mateja, który w swoich rozważaniach zaprosił uczestników do głębokiego wejścia w tajemnicę Paschy Jezusa w świetle Ewangelii św. Mateusza.

Tegoroczne rekolekcje koncentrowały się na refleksji nad wydarzeniami męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. W kolejnych konferencjach rekolekcjonista prowadził uczestników przez kluczowe sceny Ewangelii, ukazując ich teologiczne i duchowe znaczenie dla życia współczesnego chrześcijanina.

Rozważania rozpoczęły się od sceny krzyża Jezusa, w której szczególną uwagę zwrócono na dramat niezrozumienia i opuszczenia. Krzyk Jezusa „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” ukazany został jako modlitwa człowieka przeżywającego doświadczenie graniczne, a jednocześnie jako głęboka modlitwa prowadząca do nadziei. Następnie uczestnicy zatrzymali się nad tajemnicą krwi Chrystusa oraz nad biblijnym obrazem „Pola Krwi”. Zwrócono uwagę, że w perspektywie Ewangelii Mateusza krew Jezusa nie jest znakiem przekleństwa, lecz znakiem nowego przymierza i zbawienia. Symbolika pola przeznaczonego na pochówek cudzoziemców ukazuje natomiast uniwersalny charakter Paschy Chrystusa – zbawienie jest przeznaczone dla wszystkich ludzi. Kolejne konferencje poświęcone były „Bożym snom” w Ewangelii Mateusza. W tradycji biblijnej sen bywa miejscem objawienia Boga i drogą Jego działania w historii. Rekolekcjonista przypomniał pięć snów pojawiających się w Ewangelii: sny Józefa, sen mędrców oraz sen żony Piłata. Każdy z nich ukazuje subtelny sposób, w jaki Bóg prowadzi ludzi i chroni swoje dzieło zbawienia. W tych wydarzeniach szczególnie podkreślono, że w centrum historii zawsze znajduje się Jezus – Ten, którego życie Bóg prowadzi i chroni dla dobra całego świata. W dalszych rozważaniach uczestnicy zatrzymali się nad sceną pogrzebu Jezusa. Gest Józefa z Arymatei, który prosi o ciało Jezusa i składa je w nowym grobie, został przedstawiony jako znak miłosierdzia i szacunku wobec ciała Zbawiciela. W kontekście tradycji żydowskiej pogrzeb jawi się jako ważny akt godności wobec zmarłego, a zarazem potwierdzenie realności śmierci Chrystusa. Szczególną uwagę poświęcono także postawie kobiet obecnych przy grobie Jezusa. Choć wydaje się, że nie mogą już nic uczynić, ich wierna obecność staje się znakiem nadziei i czuwania. To właśnie one stają się pierwszymi świadkami zmartwychwstania. Ich postawa przypomina biblijną historię siostry Mojżesza, która czuwała nad losem dziecka płynącego w koszyku po wodach Nilu. Ostatnie konferencje prowadziły uczestników ku spotkaniu ze Zmartwychwstałym. Ewangelia Mateusza ukazuje uczniów, którzy oddają Jezusowi pokłon, lecz jednocześnie doświadczają wątpliwości. Rekolekcjonista zwrócił uwagę na grecki czasownik distazō, oznaczający wahanie lub niepewność. W tym właśnie momencie Ewangelista podkreśla ważny gest: „Jezus podszedł do nich” (proserchomai – zbliżyć się). To Jezus wychodzi naprzeciw człowiekowi, także temu, który przeżywa pytania i wątpliwości. Kulminacją całej Ewangelii są słowa Chrystusa: „Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28,20). To właśnie ta obietnica stała się jednym z najważniejszych przesłań tegorocznych rekolekcji. Nawet jeśli współczesny człowiek doświadcza niepewności, trudności w wierze czy pytań o sens cierpienia, Chrystus nie oddala się od swoich uczniów. Jego obecność pozostaje fundamentem nadziei i życia Kościoła.

Rekolekcje w Zakopanem były dla uczestników czasem modlitwy, refleksji oraz duchowego przygotowania do przeżywania tajemnicy Wielkiego Postu i zbliżających się świąt paschalnych.

zdjęcia: Adam Zając